‌فیلم

 

يادداشت پويان عسگري درباره «ليدي برد» گرتا گرويگ و «كلمبوس» كوگونادا

درباره «ليدي برد» گرتا گرويگ: «ليدي برد» گرتا گرويگ برآمده از منش تازه‌اي است كه فرهنگِ روشنفكرانه آمريكايي در سال‌هاي اخير در نمايش متفاوت دخترانگي از خود بروز داده. تلفيقي از معصوميتِ تغزلي «فرنسس‌ ها» نوا بامبك با خودآگاهي وحشي سريال «گرلز» لنا دانهام. 

28بهمن1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «عرق سرد» سهيل بيرقي

«عرق سرد» جايي به پايان مي‌رسد كه «من» شروع شده بود. تنهايي و تك‌افتادگي يك زن كه در مواجهه با خشونت مردانه، بايد فاعليت بيشتري از خود بروز دهد.

21بهمن1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «به وقت شام» ابراهيم حاتمي‌كيا

«به وقت شام» برخلاف فيلم‌هاي مهم حاتمي‌كيا در سه دهه اخير («از كرخه تا راين»، «آژانس شيشه‌اي»، «موج مرده» و «چ») كه نمايشگر تناقضات ايدئولوژيك و رفتار مسئله‌ساز افراد در سيستم بوده‌اند، يكدست و تماميت‌خواه فقط يك هدف و آرمانِ سياسي را پيگيري مي‌كند و با نگاه رسمي حكومتي همسان مي‌شود؛ آزاردهنده، خسته‌كننده و دروغگو. يك كالاي حكومتي. يك پروپاگاندا.

18بهمن1396 2

يادداشت پويان عسگري درباره «لاتاري» محمدحسين مهدويان

مهدويان با تلفيق دو فيلم پر طرفدار سينماي ايران در پنجاه سال اخير؛ «قيصر» مسعود كيميايي و «آژانس شيشه‌اي» ابراهيم حاتمي‌كيا، داستان برافروختگي غيرت مرد ايراني در پيوند با همراهي و فداكاري يك فرمانده براي سربازش را بدل به معياري براي انسانيت و ايستادن بر سر اصول انساني مي‌كند.

16بهمن1396 2

يادداشت پويان عسگري درباره «بليد رانر 2049» دني ويلنوو و «واندراستراك» تاد هينز

«بليد رانر 2049» مانند تمام فيلم‌هاي هاليوودي دني ويلنوو - به استثناي «سيكاريو» - در ميان امكانات و محدوديت‌هايش پيچ و تاب مي‌خورد و در نهايت ناتوان از تبديل به فيلمي متمايز، بدل به اثري تلف‌شده و طولاني مي‌شود.

07بهمن1396 1

25خرداد1394 3

20خرداد1394 1

07بهمن1393 4

10آبان1393 0

30مهر1393 1

30مهر1393 0

09مهر1393 4

15شهريور1393 10

01شهريور1393 0

08مرداد1393 2

31تير1393 3

25تير1393 1

18تير1393 1

07تير1393 1

03مهر1393 5

70 «بازي/كاراكتر» برگزيده تاريخ سينماي ايران به انتخاب پويان عسگري

بهروز وثوقي (قيصر)، ناصر ملك‌مطيعي (سه‌قاپ)، پرويز فني‌زاده (رگبار)، علي نصيريان (مهر گياه)، مرتضي عقيلي (زير پوست شب)، بهروز وثوقي (كندو)، پرويز فني‌زاده (دايي جان ناپلئون) و ...

01اسفند1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «شعله‌ور» حميد نعمت‌الله

استتيك نبوغ‌آميز «شعله‌ور» بارها فراتر از استانداردهاي سينماي ايران، بلندپروازي را در اين سينماي حقير، معنا مي‌كند.

14بهمن1396 2

يادداشت پويان عسگري درباره ماكس اوفولس

او دلبسته تاريكي و شب بود. شيفته نمايش عشق‌هاي رمانتيك، گسست‌هاي دلخراش عاطفي و پايان‌هاي هولناك تراژيك كه بين زنان خودآگاه/عاشق و مردان كله‌شق فاصله مي‌انداخت.

01بهمن1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «داستان‌هاي مايروويتز» نوا بامبك و «ديترويت» كاترين بيگلو

«داستان‌هاي مايروويتز» نوا بامبك همزادِ پيرتر و كهنسال بهترين فيلم او «ماهي مركب و وال» است. هر دو فيلم با كنكاش در احوالات و رفتارهاي اعضاي خانواده‌اي نيويوركي به ثبت لحظات تلخ و شيرين در دل يك «داستان خانوادگي» مي‌رسند و با پرهيز از داستانگويي مرسوم فيلم آمريكايي، قطعاتي مجزا و پراكنده از شخصيت‌هاي مختلف را موكد مي‌كنند.

23دي1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره بهرام بيضائي

بيضائي شبيه به مردان و زنان خودآگاه آثارش، مبناي وجود و خلاقيت خود در اين سرزمين را همواره بر تقابل با نادانيِ جماعت «غرق در خرافه» استوار كرد و به شكلي طبيعي و منطقي به لحن و بياني متكلف و پيچيده در بروز افكار، احساسات و استتيك آثارش رسيد.

05دي1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «شهر گمشده زد» جيمز گري و «نوكتوراما» برتران بونلو

گري در «شهر گمشده زد» نسبتي كه در «مهاجر» با دوران كهنِ هاليوود برقرار كرده بود را تكميل مي‌كند. آخرين فيلم او به مواجهه اوليه تماشاگران سينما با مفهوم فيلم در سالن تاريك مي‌ماند. همچون حس مرموز و ناشناخته‌‌ي پا گذاشتن در سالن تاريك براي ورود به سرزمين عجايب و كشفِ غرايب، شخصيت‌هاي «شهر گمشده زد» هم در جستجوي اكتشافِ سرزمين‌هاي تاريخي و شناخت خود، پا به جنگل‌هاي آمازون مي‌گذارند.

28آذر1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «دانكرك» كريستوفر نولان

«دانكرك» كريستوفر نولان ماحصل آزادي و امكانات گسترده‌اي است كه «هاليوود» طي چهار دهه اخير، در اختيار معدود كارگردانان جريان اصلي سينماي آمريكا (از اسپيلبرگ تا نولان) قرار داده تا بدون محدوديت‌هاي مرسومِ نظام استوديويي، دست به تجربه‌گري و ساخت فيلم‌هاي عظيم، به منظور تاييد و ترويج ارزش‌هاي ليبراليستي و ميهن‌پرستانه بزنند.

20آذر1396 3

يادداشت پويان عسگري درباره تريلوژي «سياره ميمون‌ها» و «بي‌عشق» آندري زوياگينتسف

درباره تريلوژي «سياره ميمون‌ها»: سزار تنها شخصيت سينماي آمريكا در هزاره سوم است كه از كودكي تا مرگش را تماشاگر، با جزئيات و در قالب تريلوژي «ظهور سياره ميمون‌ها»، «سحرگاه سياره ميمون‌ها» و «جنگ براي سياره ميمون‌ها» تماشا كرده.

11آذر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره فيلم‌هاي متاخر پل تامس اندرسون، «موطلايي» ژاك بكر، «اواتار» جيمز كمرون و مهمترين زوج‌ها در فيلم‌هاي آمريكايي دهه پنجاه ميلادي

درباره فيلم‌هاي متاخر پل تامس اندرسون: دو فيلم آخر فيلمساز محبوبم پل تامس اندرسون را دوست نداشتم. نه «مرشد» و نه «فساد ذاتي». فيلم اول «مرشد» به مجموعه‌اي از تم‌هاي راديكالِ ناتمام و مفروضاتِ اخته شده مي‌مانست كه در نسبت با يكديگر، بجاي گسترش در فرآيند استنتاجي، دچار سكوت و سكوني متناقض و بي‌معني در جهان اثر مي‌شدند. بنظر مي‌رسيد كه فيلمساز قصد داشته داستاني درباره لنكستر داد (فيليپ سيمور هافمن) روايت كند اما از ميانه‌هاي فيلمبرداري، با دلبستگي به فردي كوئل (واكين فينيكس) و درون متلاطم و آتشفشاني او، همه چيز را در چشم‌انداز فيلم تغيير داده است.

05آذر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «هجوم» شهرام مكري

بنظر مي‌رسد كه بحث درباره «فرم و محتوا» و معناي «تئوري مولف» در سينماي ايران تا ابد گشوده خواهد بود. برخلاف همه جاي دنيا كه به فهم اوليه چنين مفاهيمي نائل آمده‌اند و بر مبناي حسانيت تربيت شده فيلم مي‌سازند در ايران هنوز بايد الفبا و حداقل‌ها را توضيح داد تا جماعت به تعريف ابتدايي «فرم و محتوا» دسترسي پيدا كنند.

18آبان1396 3

يادداشت پويان عسگري درباره كارنامه بازيگري تام هاردي

جانور، وحشي، ديوانه، خطرناك و مخوف. كلماتي كه موافقان و مخالفان تام هاردي براي توصيف شيوه بازيگري او بكار مي‌برند. اما تمام اين كلمات تند و زننده فقط به كار تشريح بخشي از ظاهر اين بازيگر انگليسي مي‌آيند. حقيقت در درون او مي‌جوشد و البته مواجهه با آن دهشتناك و تلخ است؛ «هيولا». 

22مهر1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «زرد» مصطفي تقي‌زاده

تا چه زماني قرار است شاهد كودك كشي و جنايت عليه بچه‌ها در فيلم‌هاي ايراني باشيم؟ اين ديگر چه ديوانگي و مرضي است كه مثل بختك روي سينماي ايران افتاده و با كشتن اطفال به دنبال اعتبار هنري و انتقادي است؟

29مهر1396 0

10 نقش‌آفريني بزرگ رابرت دنيرو به انتخاب امپاير

شكارچي گوزن (1978)
گردهمايي سران (واكن، كازال، استريپ). دنيرو در اين طوفان سهمگينِ مايكل چيمينو نقطه تعادل و آرامش است. لحظات بزرگ فراموش‌نشدني زيادي در اين فيلم وجود دارد، مثل صحنه بازي رولت روسي.

25مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده

آغوشتان را باز كنيد و قطب‌نماي عاطفي‌تان را با «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده تنظيم. فيلمي در سينماي ايران ساخته شده كه به احساسات و حساسيت‌هاي رمانتيك آدم‌ها بها مي‌دهد. منظور احساسات عاطفي يك زوج از شروع تا پايان يك رابطه است. آن‌چيزي كه آنها را خوشحال و راضي مي‌كند و از هم منزجر و ناراضي.

15مهر1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و نهم: نشويل (قسمت دوم)

ترانه‌ي «آسوده‌ام»، به خاطر چگونگي حركت دوربين، مطالعه‌ي جمعيت حاضر، و نشان‌دادن اين‌كه چگونه چهار زن مختلف هر يك فكر مي‌كنند كه تام (كارادين) اين ترانه را اختصاصا براي آن‌ها مي‌خوانَد به درستي مشهور شده است.

10مهر1396 0

استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز